Adele- Skyfall
Miłość jest lub jej nie ma.
Jakiekolwiek wątpliwości, zapytania czy też analiza, planowanie zawsze świadczą o tym, że miłości nie ma.
Mówi P.
Każdy z nas poszukuje choć odrobiny przyjemności w tym, co robi. I nie ma nic zaskakującego w tym, że czasem trudno nam podjąć pewne działania ze względu na różnego rodzaju bariery, a jeśli już się uda, to nie zawsze potrafimy rzecz doprowadzić do pomyślnego końca. Takie momenty wprawiają nas w stan zmęczenia, nudy czy bezczynności. Aby pozbyć się tych negatywnych przeżyć potrzebujemy czegoś, co sprawi, że odkryjemy pewne fakty i treści na nowo, a dzięki temu stawimy czoła wyzwaniom, które wcześniej wydawały nam się murem nie do przebicia. Tym kluczem jest INSPIRACJA. Inspiracja pobudza nas do podejmowania działań i odkrywania w nich przyjemności. Jest to coś, co porywa nasze serca i sprawia, że nagle wszystko wygląda inaczej. Inspirować mogą słowa, ludzie, gesty, obrazy, muzyka, filmy, cytaty, literatura, zdjęcia, wspomnienia, wiedza – wszystko, w czym uda nam się odnaleźć coś ciekawego i intrygującego. Czasem jedno słowo lub zdanie może odmienić Twoje życie, a więc obserwuj, czytaj, a jeśli coś Cię zainspiruje to zapisz to, zapamiętaj i podziel się z innymi…
Miłość jest lub jej nie ma.
Jakiekolwiek wątpliwości, zapytania czy też analiza, planowanie zawsze świadczą o tym, że miłości nie ma.
Mówi P.
Zazdrość ma mniej wspólnego z miłością niż z pożądaniem. Dojrzała miłość jest pewna siebie, a nawet pyszna i zarozumiała. Nie dopuszcza myśli o zdradzie. Inaczej byłaby dopiero miłostką, fascynacją, zakochaniem. Natomiast zazdrość ma wiele obcych rąk i wszystkie są na ciele osoby, której pożądamy.
Piotr Adamczyk
„Jeżeli miłość twoja nie ma żadnych szans, powinieneś zamilknąć… Bo nie należy mieszać miłości z niewolnictwem serca. Miłość, która prosi, jest piękna, ale ta, która błaga, jest uczuciem lokajskim.”
Antoine de Saint-Exupéry Officiel
„I każde słowo, które do mnie piszesz, jest teraz Twoim zapachem i spojrzeniem i Twoimi ustami.”
Daniel Glattauer
„nie odchodź
zabierzesz co najwyżej ciało
ale przecież Reszta
i tak
zostanie ze mną
1. nazastawiałaś siebie
Nieobecna
wszędzie tam gdzie cię nie ma
jest mi ciebie za dużo
2. uwierz mi
Nieobecna
że
musiałem odejść
musiałem odejść
po to
by przekonać się że byłaś
najmądrzejsza
najpiękniejsza
najpotrzebniejsza
wybacz
ale gdybym nie odszedł
nigdy bym o tym nie wiedział
3. Nieobecna
odezwij się czasem
ciekawy jestem
gdzie i z kim teraz
umierasz”
Jarosław Borszewicz „ROZMOWA Z NIEOBECNĄ”
Pragnienia
Co dzień kochając cię płaczę,
tęsknię za tobą – patrząc,
oczy mi popieleją,
wiedzą, że nie zobaczą.
A z ciebie gorycz płynie
jak w niebo dym spokojny,
dzień jak liść kruchy się zwinie
i ptak, co w śpiew niezbrojny.
Przysiadają na mnie modlitwy
przelotne, ach, przelotne.
Elementarne bitwy,
trwożne, samotne.
Uczę się ciała na pamięć
i umiem. Widać dusza
jest jeszcze, która kłamie,
a we mnie śmierć porusza.
Po snów kipieli ciemnej
szukam cię, tak się spalam,
ręce mi nadaremne
jak ptak, co gniazdo kala.
I może by w milczeniu
i w cierpieniu by może,
cóż, kiedy nocy grożę,
niedowidzeniu.
I takim ci ja hardy
jak ręce, co rycerzom
przypinają kokardy,
w których siłę nie wierzą.
I takim ci ja mocarz,
że kiedy słów nie trzeba,
nie umiem stworzyć nieba
miłością w oczach.
Krzysztof Kamil Baczyński VI 1942
Leżę teraz z otwartymi oczami i powtarzam Twoje imię…boję się jutra tak jak Ty. Domyślam się wszystkiego…myślę o Tobie…dobrze że jesteś…dobrze że Cię mam…
mówi A.
Najpiękniejsze co jest na świecie, to pogodne oblicze
Albert Einstein
„(…) miłość jest kombinacją podziwu, szacunku i namiętności. Jeśli żywe jest choć jedno z tych uczuć, to nie ma o co robić szumu. Jeśli dwa, to może nie jest to mistrzostwo świata, ale blisko. A jeśli wszystkie trzy, to śmierć jest już niepotrzebna: trafiłaś do nieba za życia”.
William Wharton – Niezawinione śmierci
„Wyobraź sobie, że nie mogę bez niego żyć. (…) W to się nie wierzy, co? Coś w rodzaju: włosy złote jak słońce. Pompa. Przestarzała poetyka. (…) To właśnie zrozumiałam. Jeśli miałabym być całkiem ścisła trzeba by to określić inaczej. Bo każdy może żyć bez wszystkiego, na czym mu zależy. Bez matki. Bez nogi. Bez pomarańczy. Więc ja bez niego też. Ale jak? Mogę żyć. Ale nie mogę pisać. Nie mogę czytać. Nie mogę spać. Nie mam do czego wstawać. Rozumiesz?”
Anka Kowalska „Pestka”
